دوره‌های خصوصی استاد حکیمی‌نژاد
استاد دوره
مطهره حکیمی‌نژاد
معلم زیست‌شناسی از ۱۳۹۲
تحصیلات:
- راهنمایی و دبیرستان فرزانگان یک تهران
- مدال نقره‌ٔ المپیاد زیست‌شناسی کشوری ۹۱
- کارشناسی زیست‌شناسی، زیست‌فناوری از دانشگاه تهران
- مدال برنز المپیاد بین‌المللی زیست‌شناسی دانشجویی - مسکو سال ۱۳۹۴
- کارشناسی ارشد بیوفیزیک از دانشگاه تهران
- دانشجوی کارشناسی ارشد محیط زیست، مدیریت و حفاظت از تنوع زیستی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سابقهٔ تدریس:
- تدریس المپیاد زیست‌شناسی در دبیرستان متوسطه‌ٔ اول فرزانگان ۱ تهران
- تدریس المپیاد زیست‌شناسی در دورهٔ دوم مدرسهٔ فرزانگان ۱ تهران
- تدریس المپیاد زیست‌شناسی در مدرسهٔ دورهٔ دوم انرژی اتمی دختران تهران
- تدریس المپیاد زیست‌شناسی در دبیرستان متوسطه‌ٔ دوم سوده
- آموزش جانورشناسی و محیط‌زیست، آشنایی با حیات وحش ایران، آشنایی با حشرات، پرنده‌شناسی در کلبهٔ آفرینش فکر
فعالیت‌های اجرایی و آموزشی:
- مدیر داخلی باشگاه پرنده‌نگری ایرانیان (۱۴۰۲ تا۱۴۰۳)
- هم‌بنیانگذار و مدیر پروژهٔ شمارش پرندگان شکاری تالش (۱۴۰۳ تاکنون)
به روایت خودم:
✜دیدار با حیوانات وحشی همیشه به قدری برایم جادویی بوده که از کودکی تصمیم گرفتم که زندگی‌ام در ارتباط نزدیک با آن‌ها باشد. این شد که زیست‌شناسی خواندم. من در دانشگاه زیست‌فناوری و بیوفیزیک خواندم چون مطالعه‌ٔ اینکه چطور هزاران مولکول پیچیده‌ٔ سلول در کنار هم کار می‌کنند شگفت‌زده‌ام می‌کرد. اما خواندن یک رشته‌ٔ دانشگاهی لزوماً آدم را با زیبایی‌های یک موضوع آشنا نمی‌کند. ما به جای بررسی رفتار یک قورباغه یا کبوتر، فقط یاد می‌گرفتیم به روش‌های مختلف آن را سلاخی کنیم و بکشیم. راجع به زیبایی‌های ناپیدای سلول می‌خواندیم، ولی نسبت به زیبایی‌های پیدای طبیعت که روزبه‌روز کنارمان کمرنگ‌تر می‌شد بی‌تفاوت بودیم.
یک روز در حیاط دانشگاه، دیدم پرنده‌ای داسی شکل و مشکی‌رنگ خودش را روی آسفالت می‌کشد. تجربه‌ٔ لمس یک موجود حقیقتاً وحشی؛ یک مهاجر واقعی از آفریقا، جادویی بود. پرنده‌ای به این کوچکی، ده ماه بدون توقف پرواز می‌کند، در پرواز می‌خوابد، غذا و آب می‌خورد و حتی جفت‌گیری می‌کند. الان این موجود شگفت‌انگیز در دست من بود. این معجزهٔ تکامل فقط در شاخ آفریقا، جنگل‌های استوایی یا فلان پرنده‌ٔ گینه‌ٔ نو نیست، در همین تهرانِ سرتاسر بتن هم زندگی می‌کند و جوجه می‌گذارد. از سالی که آن پرنده را نگه داشتم، علاقه‌ام به پرندگان بیشتر شد. پرندگان جزو معدود حیوانات حقیقتاً وحشی‌ای هستند که ما هنوز شانس دیدنش را در این شهرهای آسفالت و بتنمان داریم. از آن روز مسیرم به سمت محیط‌زیست کج شد تا الان که شغلم پایش پرندگان ایران و آشنا کردن مردم با آن‌هاست.
خوشحالم که در سیستان، می‌توانم شگفتی زیست‌شناسی را با بچه‌ها قسمت کنم. ✜